Wie is de Mol in Arusha. Bezoek de markt uit aflevering 2

4.9/5

Gebaseerd op 4251+ reviews

4.8/5

Gebaseerd op 1040+ reviews

10 maart 2026

Bezoek net als De Mol de markt in Arusha

Heb jij ook zo genoten van de beelden van de markt in Arusha tijdens aflevering 2 van Wie is de Mol? Geloof ons, een bezoek aan die markt is de moeite waard! Een explosie van geuren, kleuren en geluiden, en niet te vergeten: het spel dat onderhandelen heet!

Handjeklap is een spel dat de Tanzanianen maar wat graag spelen. Of het nu gaat over de prijs van bananen, een petje of een stuk touw – de prijzen op de markt zijn bijna altijd onderhandelbaar. Ze staan dus ook vrijwel nergens bij, en vaak moet je ernaar vragen. Dit kan in het begin ongemakkelijk voelen, maar met een paar keer oefenen stap je daar snel overheen. Hieronder onze insider tips voor een goed resultaat.

Leer de cijfers

Natuurlijk, met Engels kom je een eind. Maar deel van het spel is ook de indruk wekken dat je weet waar je het over hebt – de bluf. Wie alleen Engels spreekt, laat meteen zien dat hij/ zij nog niet lang in het land is, en is daarmee een makkelijke ‘prooi’. Leer de cijfers (en meest voorkomende producten!) met onze Swahili cursus (deze ontvang je gratis bij jouw boeking), en vooral ook een paar slang termen voor meest gebruikte bedragen. Je komt er een stuk verder mee.

Shilling ngapi (shingapi) – hoeveel kost dat?
Mia = 100 (mia 2, mia 3, mia 5, tot aan mia 9, dan ga je over op elfu 1))
Elfu = 1000 (elfu 3, elfu 5, elfu 10, elfu 50, tot aan honderdduizend, dan ga je over op laki).
Laki = 100,000 shilling (laki 1, laki 2, laki 5, etc)

Logischerwijs is 500 shilling dan mia tano, en duizend shilling elfu moja. Maar daar kan je je expertise laten zien, als je voor deze veelvoorkomende prijzen slang gebruikt:

Jello = 500 shilling
Buku = 1000 shilling (en buku 2 = 2000. Maar liever geen buku 3, dan val je door de mand).
Buku jello = 1500 shilling

Bezoek net als De Mol de markt in Arusha - 3

Onze reizigers boeken het meest:

Weet de prijs

Wat? Prijzen staan toch niet vast? Nee, en toch ook wel. Niks is eenduidig in Tanzania, en prijzen vormen daar geen uitzondering op. Want ook al valt over de prijs van de meeste producten goed te onderhandelen, iedereen heeft wel een idee van wat het ongeveer zou moeten kosten. En zeker op een markt roepen verkopers vaak wat de prijs van iets is (opnieuw handig als je die cijfers kent!).

Wie zich daarvan bewust is, zal minder snel als domme toerist worden behandeld. In Wie is de Mol kochten kandidaten verschillende dingen voor veel te hoge prijzen. Zo kocht Geraldine op een gegeven moment een limoentje voor 2000 shilling, dus ongeveer 80 cent. Voor die prijs kan je 10 limoenen kopen!

Zie ook: Wie is de Mol 2026 in Tanzania – Aflevering 2 in Arusha… En bij Tanzania Specialist!

Hoe je achter de globale prijzen komt? Ervaring natuurlijk. En die heeft onze gids meer dan wie ook! Gebruik hem of haar vooral bij je onderhandelingen. Vraag om een richtprijs voor je gaat onderhandelen, en luister vooral ook naar wat de verkopers roepen voor je aan je koopt begint.

Bezoek net als De Mol de markt in Arusha -9

Bezoek net als De Mol de markt in Arusha - 7

Om een idee te geven:

Groentes en fruit worden vaak verkocht in bundels – dus 4 limoenen, 3 tomaten of 3 bakbananen voor 1000 shilling.
Kleding op de markt is vaak tweedehands, en wordt in hoopjes kleding op tafel of op de grond verkocht. Per hoop geldt dan vaak een stukprijs (500, 1000 of 2000 shilling). Wie van tweedehands kleding houdt, doet hier de beste koopjes op!
Meer luxe spullen zoals een ventilator, zaklamp en zeker ook souvenirs hebben geen vaste prijs. Daar zul je dus altijd over moeten onderhandelen. Bepaal van tevoren wat je ervoor wil betalen (vraag opnieuw aan de gids wat een redelijke prijs zou zijn), ga daar flink onder zitten en probeer zo samen tot jouw ideale prijs te komen. Doe of je wegloopt als de verkoper niet lager wil gaan. Roept hij je niet terug? Pech gehad, dan was zijn marge toch te klein en zal je water bij de wijn moeten doen.

**Je bent een mzungu en dat heeft een prijs**

De mzungu price is een welbekende term, die duidt op het fenomeen dat blanke (toeristen) standaard meer betalen dan de Tanzanianen zelf. Voor veel toeristen voelt dat in eerste instantie als oneerlijk; gelijke rechten voor iedereen, nietwaar?

Als je er wat verder over nadenkt, besef je dat dit natuurlijk onzin is. Per definitie hebben toeristen veel meer geld dan de (meeste) Tanzanianen, en zeker veel meer dan de mensen die op de markt werken. Naar alle waarschijnlijkheid verdienen mensen met dat werk niet meer dan 200,000 shilling per maand, dus zo’n 80 euro.

Het is niet aan toeristen om daar iets aan te doen, maar het is wel goed om je daarvan bewust te zijn als je het gevoel hebt dat iemand een beetje te veel vraagt voor zijn product of dienst. In plaats van in de verontwaardiging te schieten en boos te worden (jawel, dat gebeurt), kan je proberen opnieuw te onderhandelen, of je laat het gaan. Zie het als fooi, of een mazzeltje dat ze via jou hebben gekregen. Krijg je meteen een stuk beter gevoel.